เคยสงสัยกันมั้ยว่า เมนูถั่วฝักยาวผัดพริกแกงใส่หมูสามชั้นตามร้านข้าวแกง ทำไมถึงเรียกว่าผัดพริกขิง ทั้งที่หน้าตามันไม่ได้มีขิงเป็นส่วนประกอบเลยสักนิด
.
บางคนบอกว่าจริงๆ แล้วสูตรพริกขิงดั้งเดิมใส่ขิง แต่ปัจจุบันไม่ใส่ขิง
.
งั้นมาย้อนดูกันก่อนว่า คำว่าพริกขิง ปรากฎขึ้นครั้งแรกในช่วงไหน
.
อย่างน้อยที่สุด คำนี้ปรากฏขึ้นในปี 2441 ในหนังสือปะทานุกรมการทำของคาวของหวานอย่างฝรั่งแลสยาม ซึ่งใช้สื่อถือเครื่องสมุนไพรตำเพื่อจะเอาไปใช้ทำแกงเปดน้ำ แกงนกพิราบ
.
ในหนังสือแม่ครัวหัวป่าก์ (2451) ของท่านผู้หญิงเปลี่ยน ภาสกรวงศ์ ก็พูดถึงพริกขิงในขั้นตอนที่จะเอาสมุนไพรลงครกตำ ด้วยประโยคที่ว่า “…สิ่งเหล่านี้สำหรับโขลกเป็นพริกขิง” แม้ว่าในรายการเครื่องสมุนไพรที่กล่าวไปนั้นจะไม่มีขิงเลยก็ตาม
.
และยังพบในประโยคต่อๆ มาว่า “ควักเอาพริกขิงที่ตำไว้เทลงคนให้ละลายเข้ากับกะทิ…”
.
ด้วยรูปประโยคนี้ ทำให้สันนิษฐานได้ว่า คำว่า “พริกขิง” น่าจะเป็นคำนามอย่างหนึ่งที่ใช้เรียกพริกที่โขลกเข้าด้วยกันสำหรับไว้ผัด ซึ่งก็เหมือนกับที่เราเรียก “พริกแกง” ในปัจจุบันนั่นแหละ แต่ก็ไม่มีใครรู้ว่าทำไม บ้างก็ว่าเป็นการเปรียบเทียบความเผ็ดว่าเผ็ดเท่าขิง บ้างก็ว่าเป็นการตำเครื่องสมุนไพรหยาบๆ เหมือนเนื้อขิงตำ
.
และไม่ใช่แค่คนปัจจุบันเท่านั้นที่สงสัย เพราะหม่อมราชวงศ์เตื้อง สนิทวงศ์ ก็เคยสงสัยเรื่องพริกขิงตอนที่บันทึกสูตรน้ำพริกในตำรับสายเสาวภา เมื่อปี 2478 ท่านจึงได้ไปถามผู้ใหญ่อยู่หลายท่าน แต่ก็ไม่มีใครทราบ จึงทิ้งความสงสัยนี้เป็นปริศนาไว้ให้คนรุ่นหลังต่อไป
.
อ้างอิง:
https://www.silpa-mag.com/from-the-fingertip/article_2146
