“สัปรศบางตำหรุกับบางพลัด
มีรศหวานจัดเปนก็ยิ่ง
ตำบลไหนไม่ดีเปนที่จริง
จะมายิ่งกว่าที่นี่ไม่มีเลย”
-พระแก้วคฤหรัตนบดี (น่วม)
ชื่อของสับปะรดที่โด่งดังและได้รับความนิยมมากในปัจจุบัน หลาย ๆ คนอาจจะนึกถึงสับปะรดภูแล บางคนอาจจะนึกถึงสับปะรดสวี บางคนอาจจะนึกถึงสับปะรดห้วยมุ่น ผู้คนนึกถึงแต่สับปะรดจากบนดอยหรือจังหวัดชายทะเล แต่รู้หรือไม่ว่าในกรุงเทพเองก็เคยมีสวนสับปะรดที่มีพันธุ์สับปะรดที่ได้ชื่อว่าหวานกว่าที่ไหน อย่าง “สับปะรดบางบำหรุ” ด้วย
บางบำหรุ ในปัจจุบันนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตบางพลัดในกรุงเทพมหานครที่มีพื้นที่ติดกันกับบางกรวย จังหวัดนนทบุรีในปัจจุบัน พื้นที่ในถิ่นย่านบางพลัด-บางบำหรุนี้ นับว่าเป็นอีกหนึ่งย่านเก่าแก่ที่ปรากฏชื่อมานาน อย่างคลองบางบำหรุก็มีชื่อปรากฏตั้งแต่สมัยอยุธยาดังที่ปรากฏให้เห็นในกำสรวลสมุทรด้วย
เล่ากันว่าสับปะรดเดินทางเข้ามายังพื้นที่รัฐไทยในสมัยอยุธยา โดยเป็นผลไม้พื้นถิ่นจากอเมริกา ฉะนั้นแล้วผู้ที่นำเข้ามาก็คงไม่พ้นชาวยุโรป ซึ่งอาจจะเป็นพ่อค้าชาวสเปน-โปรตุเกสที่นำเข้ามา และสันนิษฐานกันว่าเข้ามาถึงสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งสับปะรดพันธุ์แรกที่คนไทยรู้จักก็คือพันธุ์ที่ในปัจจุบันเรารู้จักกันในชื่อพันธุ์อินทรชิต
สับปะรดบางบำหรุ น่าจะเป็นสับปะรดที่กลายมาจากสับปะรดอินทรชิต ปลูกพื้นดินที่ดี และส่งเสริมให้สับปะรดของที่บางบำหรุมีรสหวานดังที่พระแก้วคฤหรัตนบดี ได้กล่าวถึงในกลอนตำบลที่เกิดผลไม้อย่างดีที่ได้ยกมาข้างต้น
ในปัจจุบันนี้ สับปะรดที่บางบำหรุก็ได้หลงเหลือเพียงแค่ชื่อเท่านั้น เนื่องจากสูญหายไปพร้อม ๆ กับการหายไปของสวนฝั่งธนฯ ซึ่งก็อาจจะเกี่ยวข้องกับน้ำท่วมใหญ่ด้วยประการหนึ่ง ซึ่งในปัจจุบันพื้นที่ของบางบำหรุก็ได้กลายเป็นย่านที่อยู่อาศัยและห้างร้านต่าง ๆ ไม่ได้คงสภาพความเป็นสวนไว้เหมือนดังที่เคยเป็นในอดีตเมื่อนานมา…
