พอร์คชอป (Pork Chop) เนื้อหมูสันนอกหรือสันในที่ตัดขวางกระดูกสันหลัง ได้ชิ้นหนาติดกระดูกซี่โครง หน้าตาคล้ายสเต๊ก ย้อนไปถึงอังกฤษในช่วงศตวรรษที่ 17-18 ยุคที่ลอนดอนคึกคักด้วยการค้า และการปฏิวัติอุตสาหกรรม คำว่า “Chop” แปลตรงตัวเลย คือการสับเนื้อติดกระดูก แล้วเอาไปย่างบนเตาถ่าน ร้านที่เรียกว่า Chop House จึงผุดขึ้นมาเต็มไปหมด เพื่อรองรับพ่อค้า กะลาสี และแรงงานที่อยากได้อาหารจานใหญ่ โปรตีนเยอะ ราคาไม่แพง พอร์คชอปในยุคนั้นไม่ได้เป็นอาหารหรู แต่เป็น “แหล่งพลังงาน” ของคนทำงานหนักซะมากกว่า
.
พอชาวยุโรปเริ่มอพยพมาอเมริกาในศตวรรษที่ 19 วัฒนธรรมกินหมูก็ติดสัมภาระมาด้วย และไปเจอ “บ้านใหม่” ที่เหมาะมากในแถบมิดเวสต์ (Midwest) ไม่ว่าจะเป็นไอโอวา (Iowa) หรืออิลลินอยส์ (Illinois) ซึ่งดินอุดมสมบูรณ์จากตะกอนแม่น้ำมิสซิสซิปปี (Mississippi) และมิสซูรี (Missouri) เหมาะมากกับการปลูกข้าวโพด
.
ข้าวโพดคืออาหารหลักของหมู เพราะราคาถูก ให้พลังงานสูง และทำให้หมูโตเร็ว พอระบบรถไฟขยายตัว หมูจากทั่วมิดเวสต์ก็ถูกขนส่งเข้าสู่โรงชำแหละขนาดยักษ์ที่ชิคาโก (Chicago) จนเกิดวลีดังว่า “Everything but the squeal” หรือ ใช้หมูทุกส่วน ยกเว้นเสียงร้อง
.
ถึงขนาดที่มิดเวสต์ได้รับฉายาว่า “ตะกร้าหมูของโลก” เพราะผลิตเนื้อหมูได้มหาศาลจนเลี้ยงทั้งประเทศ และส่งออกไปต่างแดนได้สบาย ๆ
.
พอร์คชอป เมนูที่มีเริ่มมาจาก Chop House ของแรงงานในลอนดอน ข้ามมหาสมุทรมายังทวีปอเมริกา พร้อมกับผู้คนที่อยากเริ่มต้นชีวิตใหม่ และได้กลายมาเป็นอาหารของครอบครัวอเมริกันในที่สุด
#จานโปรด#พอร์คชอป#อเมริกา#BBL#BangkokBank#ธนาคารกรุงเทพ
