พลับพลารับเสด็จ เรือนขนมปังขิงงาม ๆ ที่ซ่อนอยู่ในวัดบพิตรพิมุข

พูดถึงคลองโอ่งอ่าง หลัก ๆ เราก็คงจะนึกถึงคลิงที่คั่นกลางระหว่างย่านแขกพาหุรัดกับย่านจีนสำเพ็งและเชื่อมด้วยสะพานหัน ที่อุดมไปด้วยร้านรวงมากมายโดยเฉพาะร้านอาหารอินเดียที่ซึ่งริมคลองโอ่งอ่างนับว่าเป็นอ่านอร่อยที่คนรักอาหารอินเดียเดินทางมากัน แต่รู้หรือไม่ว่าในย่านคลองโอ่งอ่างนี้มีเพชรเม็ดงามทางสถาปัตยกรรมซ่อนอยู่ด้วยเหมือนกัน อย่างเช่นภายในวัดบพิตรพิมุขแห่งนี้

วัดบพิตรพิมุขหรือที่ในอดีตเรียกขานกันว่าวัดเชิงเลน เป็นวัดงามที่มีอายุมานานตั้งแต่สมัยอยุธยา และได้รับการบูรณะใหม่ในสมัยรัชกาลที่ 1 โดยเจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์ กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข หรือวังหลังในรัชกาลที่ 1 ซึ่งพระยศกรมพระราชวังบวรฯของท่านก็ได้เป็นส่วนหนึ่งในชื่อของวัดด้วย เป็นวัดที่เก่าแก่เป็นอันดับต้น ๆ ของกรุงรัตนโกสินทร์ คือได้รับการสมโภชพร้อมกับการสมโภชพระนคร ก่อนที่ต่อมาจะได้รับบูรณะครั้งใหญ่อีกทีหนึ่งในสมัยรัชกาลที่ 3

วัดบพิตรพิมุขเต็มไปด้วยสิ่งที่น่าสนใจมากมาย แต่ที่เราอยากจะให้ดูกันนี้คือในส่วนของอาคารหลังหนึ่งในบริเวณวัดซึ่งมีเขียนป้ายเอาไว้ว่า “ห้องสมุดประชาชน” โดยห้องสมุดแห่งนี้เป็นหนึ่งในอาคารเรือนขนมปังขิงที่ได้รับความนิยมตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 เป็นต้นมา โดยอาคารนี้เดิมทีเป็นอาคารพลับพลารับเสด็จในสมัยรัชกาลที่ 5 สร้างขึ้นมาเพื่อรับรองเมื่อคราวที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จมาพระราชทานผ้าพระกฐินที่วัด ซึ่งเล่าว่าแต่เดิมนั้นพลับพลานี้ตั้งอยู่ที่บริเวณท่าน้ำวัดบพิตรพิมุข ก่อนที่ทางวัดจะย้ายตำแหน่งเข้ามา และปรับปรุงจนเป็นอาคาร 3 ชั้น ซึ่งประกอบไปด้วยห้องอเนกประสงค์ ห้องสมุด และพิพิธภัณฑ์ ซึ่งอาคารชั้นบนสุดนั้นเป็นอาคารไม้แบบดั้งเดิมจากสมัยรัชกาลที่ 5 เลยทีเดียว

ตัวอาคารมีลวดลายไม้ฉลุลายที่สวยงามมาก ที่ชั้นสองมีมุขด้านหน้ายื่นออกมา และที่ตัวซุ้มโค้งของชั้น 3 ก็ปรากฎงานประจกสีประดับเหนือซุ้มประตูด้วย นับว่าเป็นอีกหนึ่งงานสถาปัตยกรรมสวย ๆ งาม ๆ ที่ซ่อนอยู่ในย่านที่หลาย ๆ คนอาจจะไม่ได้สนใจหรือนึกไม่ถึงกัน