หากพูดถึงชุดน้ำชา 
หลายคนอาจนึกถึงชุดน้ำชาจีนอันประณีต แต่รู้หรือไม่ว่า “ชุดน้ำชาแบบสยาม” นั้นมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ไม่เหมือนใคร
.
สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงบันทึกไว้ใน “ตำนานเรื่องเครื่องโต๊ะและถ้วยปั้น” 
(พ.ศ. 2460) ว่าคนสยามมีรสนิยมในการจัดชุดชาในแบบของตนเอง ไม่ได้เลียนแบบจีนทั้งหมด
.
เอกลักษณ์สำคัญของชุดชาไทย 
สิ่งที่ทำให้ชุดน้ำชาของไทยแตกต่าง คือ “การจัดปั้นและถ้วยลงในถาดเดียวกัน” ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่เคยปรากฏในวัฒนธรรมจีนโบราณ! หนึ่งในชุดน้ำชาที่โดดเด่นและเป็นที่กล่าวถึงมากที่สุดก็คือ “ชุดปั้นหน่วยถ้วยใบ” ซึ่งเป็นรูปแบบที่เรียบง่าย แต่เปี่ยมไปด้วยความงดงามและความหมาย
.
ชุดปั้นหน่วยถ้วยใบ ความเรียบง่ายที่แฝงด้วยความวิจิตร ชุดน้ำชาชนิดนี้ประกอบด้วย
ปั้นชา 1 ใบ พร้อมฝาปิด
จานรองปั้น
ถ้วยชา ที่จัดรวมลงบนถาดเดียวกัน
แม้จะดูเรียบง่าย แต่ความประณีตของงานฝีมือกลับโดดเด่นจนเป็นที่นิยมมาตั้งแต่สมัยโบราณ
.
ในบรรดาชุดน้ำชาปั้นหน่วย “ชุดเบญจรงค์เขียนลายทองลายหน้ากาล” 
ถือเป็นหนึ่งในสุดยอดงานศิลป์ ถ้วยเบญจรงค์ลายหน้ากาล ที่เขียนด้วยเทคนิค “แลทอง” ซึ่งเป็นการตกแต่งด้วยทองคำแท้บนเคลือบ ป้านชาดินเผาสีแดง คลาสสิกแบบไทย ถาดชาทองเหลืองทรงอานม้า ที่ฉลุลายอักษร “โซ่ว” (อายุยืน) และ “สวัสติกะ” (สัญลักษณ์มงคล)
.
หน้ากาล 
อสูรพิทักษ์แห่งศิลปะไทย ลวดลายหน้ากาล หรือที่เรียกว่า “เกียรติมุข” (Kirtimukha) คือใบหน้าของอสูรที่มีลักษณะดุร้าย คิ้วขมวด ตากลมโต ปากกว้างเห็นฟัน ไม่มีริมฝีปากล่าง และมีแขนโผล่ออกมาจากศีรษะ ลวดลายนี้พบได้บนปูนปั้นโบราณในศิลปะไทย-เขมร โดยคำว่า “เกียรติมุข” มาจากภาษาสันสกฤต ซึ่งหมายถึง “ใบหน้าแห่งเกียรติ” จึงมักใช้ประดับซุ้มจระนำของโบราณสถานสำคัญต่าง ๆ
.
“ชุดน้ำชาปั้นหน่วย” เป็นตัวแทนของ ศิลปะ วัฒนธรรม และความเชื่อของไทย ที่ถ่ายทอดจากอดีตสู่ปัจจุบัน ถ้าใครมีโอกาสได้เห็นชุดน้ำชาแบบนี้ บอกเลยว่าคุณกำลังได้สัมผัสกับ “ความงดงามที่ข้ามกาลเวลา”
