การนั่งรถไฟไปเที่ยวในระยะทางไกล ๆ อาจฟังดูเป็นเรื่องที่น่าเบื่อและเมื่อยเนื้อเมื่อยตัว แต่อย่างไรก็ดีทัศนียภาพระหว่างทางในการนั่งรถไฟก็นับว่าเป็นอะไรที่น่าชมมากพอสมควรในช่วงที่รถไฟแล่นผ่านหุบเขา หรือข้ามแม่น้ำต่าง ๆ นอกเหนือจากทิวทัศน์ธรรมชาติแล้วก้ยังมีทิวทัศน์บ้านเมืองตลอดจนสถาปัตยกรรมของสถานีรถไฟที่น่าสนใจไม่แพ้กัน ดังที่เราเคยเล่าไปใน “5 รถไฟสายประวัติศาสตร์ ที่สวยงามที่สุดในไทย” โดยหนึ่งในนั้นก็คือสถานีสุดเขตแดนใต้ฝั่งอันดามันอย่าง “สถานีกันตัง” จ.ตรัง
สถานีกันตัง หรืออดีตสถานีตรัง ถูกเปิดใช้งานมาอย่างยาวนานตั้งแต่ปี 2456 สมัยรัชกาลที่ 6 โดยเป็นทั้งสถานีที่รับทั้งรถไฟโดยสาร ตลอดจนรถไฟขนส่งสินค้าที่เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาสู่ท่าเรือกันตัง ก่อนที่จะลดบทบาทลงไปในภายหลัง โดยสถานีกันตังนี้เป็นหนึ่งในสถานีรถไฟสายใต้ไม่กี่แห่งที่ยังคงอนุรักษ์รูปแบบดั้งเดิมของสถานีเอาไว้ โดยตัวอาคารเป็นงานสถาปัตยกรรมแบบผสมผสานระหว่างตะวันตกกับตะวันออกสูงชั้นเดียว มีหลังคาปั้นหยา ตัวเสาเองก็มีการตกแต่งประณีตผ่านการเซาะร่อง และมีคิ้วบัวหัวเสาฉลุลายสวยงาม อีกทั้งยังมีองค์ประกอบของงานฉลุไม้อื่น ๆ ปรากฏอยู่ในหลาย ๆ รายละเอียดของชิ้นงาน
สถานีรถไฟกันตังได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถานราวปีพ.ศ. 2539 โดยนับว่าเป็นอีกหนึ่งอาคารโบราณสถานที่มีชื่อเสียงของจังหวัดตรัง ในย่านที่ครั้งหนึ่งเคยคึกคักจากการเป็นศูนย์กลางการค้าและศูนย์กลางจังหวัด ก่อนที่จะกลับกลายมาเป็นย่านเหงา ๆ ที่ซบเซาแต่น่าสนใจ
